Al 7 etappes en 2 “rustdagen” achter de rug, vandaag komt het besef wel dat de tocht er bijna op zit. Aan de ene kant niet erg, het wordt langzaamaan wel tijd voor schone kleren en rust voor mijn voeten, maar het is ook wel gek dat je zo lang naar iets toe leeft en het er dan al bijna op zit. En op zo’n rustdag die ik doorbreng op voor mij heel erg bekende plekken besef je dat niet, maar als je dan een dag later weer aan het lopen bent wel. Voor het schrijven van deze pagina’s kijk ik terug naar de berichten die ik erover heb geschreven op het FOK!-forum. Die heb ik op de dagen zelf geschreven, dus daar staat ook wat meer informatie bij over hoe zwaar de route van die dag was en hoe ik me voelde, en na de route van deze dag schreef ik “Het wordt wel steeds zwaarder, mijn voeten beginnen te protesteren.”
Het was wel fijn dat ik vandaag in elk geval de belbus naar Dahn kon nemen. Het was meer een taxibusje en hij zat goed vol, maar gelukkig was er nog plaats voor me. Dat scheelde me 6,5 km lopen om Dahn te bereiken.
En dus begon ik de wandeling in Dahn bij het Haus des Gastes. In het park daar staat ook een oude grafsteen. Hij blijkt van een arts te zijn die tijdens een opstand in 1924 gewonden heeft verzorgd en werd daarbij zelf door een kogel dodelijk getroffen.
De route voert verder richting de ruïne Altdahn. En waar ik gisteren de route nam via de normale weg, word ik via het Pfälzer Waldpfad al gelijk meer door het bos en over zandpaden gestuurd. Ook kwam ik langs een oorlogskerkhof.
Hierna weer een leuk bergpad met fraaie rotsformaties.. Ja, je komt ze hier in de omgeving overal tegen. En alhoewel ik hier al heel vaak in de buurt geweest ben had ik geen idee dat die hier te zien waren.
En na een wandeling en een klim kom ik weer bij Altdahn. Ik heb het gisteren al helemaal bekeken en ga dus gelijk verder.
De route maakt een slinger over en langs de berg, loop door de plaats Erfweiler en zie daarna op een afstandje ineens Altdahn met de buurburchten weer liggen. Het blijft toch imposant om te zien.
En alhoewel deze omgeving meer bewoond lijkt, zijn er toch nog genoeg mooie uitzichten.
En dan loop ik ineens door de plaats Busenberg. Ik was er nog nooit doorheen gelopen en dan blijkt er ineens best een aardig hoogteverschil in het dorp te zijn. In Busenberg raak ik ook heel even de route kwijt. Ik moet ergens oversteken waar ik geen bordje van de route zie, de GPS geeft aan dat ik rechts aan moet houden en daar zie ik dan helemaal geen bordjes meer. Maar goed, ik kom vanzelf weer op de goede weg terecht. Heel eerlijk gezegd had ik voor dit stukje liever een andere route gehad, maar dat kon vast niet anders.
In de buurt van Busenberg heb je de ruïne Drachenfels. Ik ben er vaak met de auto geweest, maar lopend nog nooit. Ik vind het altijd een unieke burcht. Grote delen ervan zijn namelijk rechtstreeks uit de rotsen uitgehakt. In plaats van op de rots te gaan bouwen, heeft men rond 1200 grote delen van het kasteel (opslagruimtes, woonruimtes, kelders, gangen en trappen) uitgehakt uit de massieve zandsteenrots. In latere tijden zijn er ook weer delen tegenaan gemetseld. Uiteraard is er in de loop van de eeuwen van alles aan veranderd, maar de uitgehakte trappen en ruimtes zijn nog steeds te zien en te betreden.
En kennelijk is er veel belangstelling voor, want het was er best druk. Ik moest ook van de route afwijken omdat een pad vanwege restauratiewerkzaamheden afgesloten was. Gelukkig was de ruïne nog wel gewoon te bezoeken.
Na dit imposante bouwwerk opnieuw bekeken te hebben, moet ik het laatste stukje van de route van vandaag nog afleggen. Het is nog ruim een uur lopen naar Erlenbach. Onderweg kom ik nog een leuk kerkje tegen en daar is ook wel te zien dat de omgeving verandert. Minder bossen en bergen en meer vlakte.
In Erlenbach was het trouwens best lastig om een overnachting te boeken. Op booking.com en airbnb was niets te vinden, gelukkig kon ik direct via internet nog wel iets vinden. Ik sliep die nacht in een leuke kamer op de eerste verdieping van een woonhuis dat tot een soort pension was verbouwd. En met een prima ontbijt.
Ik heb deze dag 16,8 km gewandeld en daarbij 625 hoogtemeters bedwongen. En nog 1 dag te gaan hierna. Hier lees je meer over die dag.